Anneler Günü... Nergizler anne kokar.

Ne kadar yırtsam da sensiz geçen zamandan ibaret kalmış takvimleri, tek bir yaprak yırtıp atıverdi Şubat'ın ayaklarının dibine beni... Mayıs.

Geleceğini biliyordum, artık yaklaştıkça çiçek kokmuyor adımların. Ne kadar büyüsem de küçük bir kız çocuğuna dönüşemeyecek sesim. Ayağa kalktım, gözlerime bakan Mayıs'ın ardına düştüm. Sevdiğin türkülerden birini mırıldanarak yürüdüm,

Envai tonlara boyanmış meyve ağaçlarının yanından,

Kutulara ekili rengini boşluğa bırakmış çiçeklerle bezeli dar balkon altlarından

Bedenlerinden daha büyük atan kalpleriyle elleri buketli çocuk gölgelerinden... 

Şimdi ben, o çok sevdiğin baharın gelişiyle tarlalarda dolup taşan gelinciklere ne diyeceğim? Ellerine ellerimden daha çok dokunmuş zeytin ağaçlarına, sensizliği nasıl anlatacağım? Peki ya gönlümüze ağır gelenlerden kaçarken dinlendiğimiz, ikindi serinliğinde bizi bekleyen, köy yoluna dizili böğürtlenler sorarsa seni?

Bilirim hüznü hiç istemezsin yüzümde. Sana getiremediğim için kalbimde kalan tüm çiçekleri, annesine sarılan insanların mutluluğundan artakalanlarla suladım, ılık bir huzur sardı heryanımı.

Sen...

Ellerin, dört mevsim buğday hasadı

Gözlerin, kalbinin sönmeyen mahyası

Ayakların, insanlığın yılmaz adımları

Hikayen, derinden akan bir sabır ummanı

Akşam, henüz sabahın sofrasından kalkmadan afiyette beklersin günü.

Koskoca bir halı tezgahı gibi önündeyken hayat, sen attığın her ilmeğin desenindesin.

Değişse meskenin, toprağın ve yerin, yuvan sırtında, ateş ocağında, tadı ellerinde bildiğim o çorbanın bereketindesin.

Çalmadan kış kapını, nizamında beklerken, kömür lekeli ellerin ve apaçık alnınla sen korkusuz bir Ağustos esmerisin.

Yoldaşsız kalmış genç yaşında, hem annelik hem babalık sancağını taşımış dimdik ayakta bir yetim yuvasısın.

Geceyi uykusundan uyandıran bir zelzelede, çığlığını yutkunup, sırtında taşıyarak kurtardığın başka bir hayatla sen, merhametin tanıma sığmaz neferisin.

Yazsam satırlar boyu seni, bitmez tükenmezsin.

Mücadelenin, dirayetin, sabrın annesi

Söylenememiş sözlerin, ağlayamamış gözlerin annesi

Darda zorda kalanın, adınla başlayan her cümlenin annesi

Omuz verilmiş, ayağa kaldırılmış hüzünlerin annesi

Yazılmamış satırlara, hapsolmuş mürekkebin annesi

Ellerinden, ayaklarından akıp giden mecalin annesi

Teslimiyetin, duanın annesi

Ve sen... Dünyaya yayılan kokunla, toprağında dolup taşan nergizlerin annesi.

Anneler günün kutlu olsun.